เมื่อแผ่นดินไหว Cascadia ครั้งต่อไปเกิดขึ้นชุมชนชายฝั่งในแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือกําลังประสบปัญหาและเต็นท์สั่นสะเทือน
สึนามิครั้งใหญ่ แต่ยังทําให้ระดับความสูงลดลงเกือบจะในทันที
ถึงกระนั้นก็นานมากแล้วตั้งแต่แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ครั้งล่าสุด จึงยากที่จะรู้ว่าเราควรคาดหวังอะไร
ถ้าเราสามารถมองย้อนกลับไปในอดีตเพื่อเรียนรู้จากแผ่นดินไหวในอดีตล่ะ?
ใช้ฟอสซิลขนาดเล็กจากหลายร้อยหรือหลายพันปีก่อน?
พวกเขาสามารถเล่าเรื่องราวให้เราฟังว่าชายฝั่งของเราจะเปลี่ยนไปตลอดกาลอย่างไรเมื่อเกิดเหตุการณ์ใหญ่ครั้งต่อไป
และนั่นคือวิทยาศาสตร์ทั้งหมด ไม่ใช่นิยาย
คุณจะประหลาดใจกับสิ่งที่คุณพบซุ่มซ่อนอยู่ใต้พื้นผิวของบึงเกลือโอเรกอน
ดังนั้น
เราควรเป็นแกนหลักหรือไม่?
วิธีหนึ่งในการเรียนรู้ว่ามีอยู่คือการเอาแกนกลาง
ชายฝั่งโอเรกอนเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ดีที่สุดในโลกที่มีประวัติอันยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์หนองน้ํา ซึ่งทําให้เป็นตัวเลือกที่ดีในการศึกษาสึนามิเก่า
ตัวอย่างหลักสูตรเผยให้เห็นประวัติของสถานที่ในชั้นของตะกอน
ดี
ใช่ นั่นเป็นทรายที่ดี
โดยทั่วไป ยิ่งคุณไปลึกเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งย้อนเวลากลับไปมากขึ้นเท่านั้น
เดฟอยู่ในนั้น กลายเป็นหนึ่งเดียวกับโคลน
ใช่ มันมีกลิ่นหอมและเน่าเปื่อย
ด้วย
เดวิด บรูซ.
จะทําได้มากกว่าแค่ดมกลิ่นสิ่งสกปรกสําหรับโครงการปริญญาเอกของเขา
ย่อยสลายพีท
เขาจะใช้สิ่งที่เขาพบเพื่อช่วยชุมชนชายฝั่งเพื่อเตรียมพร้อมเมื่อแผ่นดินไหวเขตการซับ Cascadia ครั้งใหญ่ครั้งต่อไปกระทบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
แผ่นดินไหวในเขต subduction อาจสร้างความเสียหายได้
ในอ่าวอลาสก้า ก้นมหาสมุทรดูเหมือนจะจมลง
ในแองเคอเรจ เมืองที่ใหญ่ที่สุดของ AK อาคารพังทลายลง
ถนนและบ้านเรือนหลุดลงไปในพื้นดิน
ในอลาสก้าในปี 1964 แผ่นดินไหวขนาด 9.2 ทําให้สึนามิในบางส่วนของชายฝั่งลดลงมากกว่า 5 ฟุต ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการทรุดตัว
ข้อมูลที่ดี
ชุมชน NW สามารถวางแผนสําหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุดได้โดยการเสริมโครงสร้างพื้นฐานในที่ที่พวกเขาสามารถทําได้และไม่สร้างในพื้นที่ต่ํา
123.
สิ่งที่แยกนักแผ่นดินไหววิทยาเหล่านี้ออกจากนักวิทยาศาสตร์แผ่นดินไหวคนอื่นๆ คือพวกเขากําลังมองหาสาหร่ายฟอสซิลขนาดเล็กที่ฝังอยู่ในตะกอน
พวกมันเรียกว่าไดอะตอม
ไดอะตอมเป็นสาหร่ายสังเคราะห์แสงเซลล์เดียวและเป็นสภาพแวดล้อมทางน้ําทั้งหมด ดังนั้นน้ําจืด กร่อย และทะเลสามารถพบได้ทุกที่ที่มีน้ํา ทุกที่ที่มีน้ําชื้น
ไดอะตอมมีเปลือกที่ทําจากซิลิกา
พวกเขาแข็งแกร่ง
เมื่อพวกมันตายพวกมันสามารถเกาะติดอยู่ในตะกอนได้นานหลายพันปีเพื่อรอการจับในตัวอย่างหลัก
โอ้ใช่ตัวอย่างหลักนี้เป็นสิ่งที่สวยงาม
นั่นคือสิ่งที่ควรมีลักษณะ
ไมค์กําลังจะหมดสติ
ฉันมีไอระเหย
แสดงให้เห็นสึนามิจากแผ่นดินไหวครั้งล่าสุดเมื่อกว่า 300 ปีก่อนได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หลักฐานคือชั้นทรายหนานี้ซึ่งถูกคลื่นซัดเข้ามาในแผ่นดิน
นั่นคือทรินิตี้ที่นั่น
ดิน สึนามิ โคลน
ฉันจะถ่ายรูป
อันนี้กําลังแพร่ระบาด
เรา.
กําลังจะได้มัน
นั่นทําให้คําถามของคุณหมดไป
การเปลี่ยนแปลงระดับที่ดิน
การเปลี่ยนแปลงระดับแผ่นดินสึนามิ
รอยเลื่อนการซับ A วิ่ง NS ประมาณ 100 ไมล์จากชายฝั่งแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ที่นี่แผ่น Wanda Fuca และแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือชนกัน โดย Wanda Fuca ถูกบังคับให้ลงมาหรือจมอยู่ใต้ทวีป
แต่แผ่นเปลือกโลกไม่เลื่อนผ่านกันได้ง่าย
พวกมันล็อคเข้าด้วยกันในที่ที่พบกัน ทําให้แผ่นด้านบนโค้งงอขึ้น
ชายฝั่งของเราโผล่ขึ้นมาจากมหาสมุทร แต่เมื่อถึงจุดหนึ่งแรงกดดันที่รอยเลื่อนจะมากเกินไป
แผ่นเปลือกโลกบดผ่านกัน ทําให้เกิดแผ่นดินไหว Cascadia และสึนามิบนชายฝั่ง
ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่นาทีแผ่นดินจะลดลงหรือทรุดตัวทําให้ระดับน้ําทะเลสูงขึ้นมากถึง 6 ฟุตหรืออาจมากกว่านั้นซึ่งทําให้สึนามิมีพลังมากขึ้น
มันไม่ใช่สมมติฐาน
เราได้เห็นสิ่งนี้เกิดขึ้น และเมื่อเร็ว ๆ นี้แผ่นดินไหวและสึนามิในปี 2011 ในญี่ปุ่นทําให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 20,000 คน
มันถูกทําลาย
ชุมชนชายฝั่งและการทรุดตัวทําให้พื้นที่ลุ่มต่ําบางแห่งถูกน้ําท่วมอย่างถาวร
หลักฐานของการเคลื่อนที่ขึ้นและลงบนชายฝั่งนี้คือสิ่งที่นักธรณีวิทยากําลังมองหาในแกนกลาง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรากําลังมองหาลายเซ็นของพื้นที่ชุ่มน้ําขึ้นน้ําลงของแผ่นดินไหวในเขตการดักตัว และนั่นคือการเปลี่ยนแปลงของระดับแผ่นดินที่คุณเห็นหนองน้ําเก่าที่มีความร้อน
จากนั้นด้านบนคือทรายซึ่งเป็นสึนามิที่เข้ามา
จากนั้นด้านบนนั้นคือโคลนน้ําขึ้นน้ําลง
ไม่เพียงแต่ประเภทของตะกอนจะเปลี่ยนไปเมื่อแผ่นดินขึ้นและลงตามวัฏจักรแผ่นดินไหว Cascadia เท่านั้น แต่ไดอะตอมฟอสซิลขนาดเล็กที่เชื่อมโยงกับสภาพแวดล้อมเหล่านั้นก็เช่นกัน
นี่คือ.
สําคัญ ไดอะตอมสายพันธุ์ต่างๆ เช่น พื้นที่ต่างๆ ของหนองน้ํา
ไดอะตอมที่ชอบน้ําเค็มจํานวนมากจะไม่อาศัยอยู่ในหนองน้ําสูงที่มีกลุ่มไดอะตอมน้ําจืดอาศัยอยู่ และมีชุมชนอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่กร่อยมากกว่าระหว่างนั้น
ชุมชนมีความแตกต่างกัน
ไปกันเลย
เราสามารถเห็นไดอะตอมบางส่วนที่นั่น
เพียงแค่ขึ้นกล้องจุลทรรศน์แล้วคุณก็เริ่มดูว่าใครอยู่ที่นั่น
ไดอะตอม
สายพันธุ์ที่พวกเขาพบและตัวอย่างหลักมีความหลากหลายพอๆ กับความสวยงาม
มันสนุกจริงๆ
ฉันหลงทางบนกล้องจุลทรรศน์
ใช่ คุณทําได้จริงๆ
ขนาดและรูปร่างที่แตกต่างกัน, ขีด จํากัด ครัวซองต์, ฟุตบอล, แล้วกอล์ฟหนึ่งรอบ, ยางหิมะล่ะ?
และพวกเขาใช้ลวดลายที่ซับซ้อนบนพื้นผิวเพื่อช่วยแยกฮอทดอกไดอะตอมตัวหนึ่งออกจากอีกตัวหนึ่ง
ทีมงานจะระบุและนับไดอะตอม 3 ถึง 600 ตัวจากชั้นตะกอนแต่ละชั้น จากนั้นเปรียบเทียบชุมชนของไดอะตอมฟอสซิลกับสิ่งที่อาศัยอยู่ในหนองน้ําในขณะนี้
นี่คือวิธีที่พวกเขาเปลี่ยนฟอสซิลจํานวนมากให้เป็นความรู้
จริง.
การเปลี่ยนแปลงระดับความสูงจากแผ่นดินไหวหากชุมชนไดอะตอมพบด้านล่างทรายสึนามิตรงกัน
ไดอะตอมสมัยใหม่อาศัยอยู่ในหนองน้ําสูง เช่น 4 ฟุตเหนือระดับน้ําทะเล
พวกเขารู้ว่านั่นคือระดับความสูงก่อนเกิดแผ่นดินไหว
จากนั้นพวกเขาก็ดูไดอะตอมในตะกอนหลังแผ่นดินไหว
สมมติว่ากลุ่มไดอะตอมที่ตรงกับกลุ่มไดอะตอมที่ตอนนี้อาศัยอยู่ต่ํากว่าระดับน้ําทะเล 2 ฟุต
ตั้งแต่ 4 ฟุตขึ้นไปสองฟุตด้านล่าง
พวกเขาสามารถสรุปได้ว่าแผ่นดินไหวทําให้แผ่นดินมีระดับความสูงลดลง 6 ฟุต
เอ็ดดี้ 123.
และความงามของตัวอย่างหลักก็คือถ้าคุณพบจุดที่เหมาะสม
ที่นี่
เราไป
ไปกันเลย
และลึกพอที่คุณจะเข้าใจได้ว่าแผ่นดินตกลงมามากแค่ไหนจากแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน
สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากทําจริงๆ คือนําบันทึกนั้นกลับมาและพูดว่าสิ่งนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไป?
มันลดลง 1 เมตรทุกครั้งหรือมันแตกต่างหรือเหมือนอะไรเป็นสาเหตุ?
การเปลี่ยนแปลง จากสิ่งที่นักวิจัยเหล่านี้พบในแกนกลาง พวกเขารู้ว่าพื้นที่รอบปากแม่น้ําแซลมอนของโอเรกอนลดลงมากกว่า 4 ฟุตในช่วงแผ่นดินไหวแคสคาเดียครั้งล่าสุด
และแน่นอนว่านั่นไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงระดับน้ําทะเลเพียงอย่างเดียวที่ชุมชนชายฝั่งต้องวางแผน
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทําให้ระดับน้ําทะเลสูงขึ้นทั่วโลก และสิ่งสําคัญคือเราต้องวางแผนสําหรับทั้งสองอย่าง
เราคิดถึงระดับน้ําทะเลที่สูงขึ้นบนชายฝั่งโอเรกอน แต่เราไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ในบริบทของวัฏจักรแผ่นดินไหว ซึ่งเราอาจมีระดับน้ําทะเลสูงขึ้นสองเมตรในวันพรุ่งนี้
เมื่อรวมระดับน้ําทะเลที่สูงขึ้นเข้าด้วยกัน และคุณจะได้รับการกัดเซาะมากขึ้น ถนนที่พังทลายในน้ําเค็มในสถานที่ที่ไม่ควรเป็นอย่างแน่นอน
และฟอสซิลขนาดเล็กที่สวยงามจากอดีตเหล่านี้อาจเป็นหนึ่งในเบาะแสที่ดีที่สุดของเราในการทําความเข้าใจวิธีปกป้องอนาคตของชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือแปซิฟิก
คุณนับมัน
1.
2/3.
ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจคือออกซิเจนมากถึงครึ่งหนึ่งที่เราหายใจเกิดจากไดอะตอม
ข้อเท็จจริงที่น่าสนใจอีกประการหนึ่งคือสมาชิก OPB ให้การสนับสนุนมากกว่าครึ่งหนึ่งสําหรับข่าวและรายการท้องถิ่นของเราเช่น All Science, No Fiction
โอ้พระเจ้านักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
สุดยอด
ขอบคุณสมาชิก
โอ้
เฮ้ อันนั้นอาจจะ
ทํางานและอย่าพลาดโปรแกรมวิทยาศาสตร์ สิ่งแวดล้อม และศิลปะของ OPB โดยสมัครสมาชิก opbinsider@opb.org/allscience
ดีสําหรับคุณ
Ipas พิเศษทั้งหมดสําหรับคุณ